پرپرواز

براي تو و خويش

چشماني آرزو مي كنم

كه چراغ ها و نشانه ها را

در ظلمات مان

بيند

گوش كه صدا ها و شناسه ها را

در بيهوشي مان بشنود

براي تو و خويش ، روحي

كه اين همه را

در خود گيرد و بپذيرد

و زباني

كه در صداقت خود

ما را از خاموشي خويش

بيرون كشد

و بگذارد

از آن چيز كه در بندمان كشيده است

سخن بگوييم!